Events

Christmas 2018

Hi readers,

I wish you all a merry Christmas for 2018!

I hope you’ve had lovely days and more to come in this period between Christmas and New Year 2019!

Life of an IT student for October, November and December will be up soon and my wishes for 2019!

Lovely greetings by Sophie

Blog · Culture · Social Media

Column | LinkedIn-titulatuur

This blog is a guestblog in Dutch to exchange ideas and expertises with my colleague writers of the minor Crossmedia Journalism at the Rotterdam University of Applied Sciences.
Use for English the Google Translate plugin in the footer of this website. Enjoy reading!

Het is de zoveelste zonnige herfstwinterdag. Mensen lopen voorbij met halfopen jassen, een zonnebril voor het gezicht en een outfit bestaande uit een chic shirtje, een spijkerbroek en een paar stappers. Het is een zondag waar iedereen rond lunchtijd even een luchtje gaat scheppen. Waar het normaal wel redelijk makkelijk is om tijdens de lunchtijd op maandag te kijken welke voorbijgangers misschien een titel voor of achter hun naam hebben. Als ik dan wil checken of een titel klopt, dan moet ik eerst al met de juiste aanspreekvorm beginnen. Zondag is zo’n dag dat dit spelletje van titels gokken het moeilijkste is.

Sophie van den Akker – 18 november 2018

Op een maandag in de rechtbank herken je zo de advocaat. Een ‘mr.’ – of moet ik zeggen ‘meester’ – in de rechten met een beschermde beroepsnaam. Maar de aanspreektitel voor een meester in de rechten is ook weer niet direct duidelijk of alom bekend. Vraag tien mensen om je heen naar de aanspreektitel voor een advocaat en negen weten het niet, de tiende twijfelt. Wat moet je dan?

Dit is nog maar een voorbeeld van het topje van de reuze ijsberg aan titels. Als twintiger die nog bezig is met het behalen van haar titel ‘BSc. Informatica’. Generaties boven mij hebben een groot variété aan titulatuur. Haal je een WO-bachelor dan heb je een ‘Bachelor of Arts’ of ‘Bachelor of Science’ op zak. Een duidelijke aanduiding van “Hé! Die heeft de basis van de uni, universiteit, afgerond.”. Zo wordt dat genoemd in de volksmond, ‘de uni’.

Als ik uitleg welke studie ik eindelijk aan het afronden ben, vragen ze ook aan welke universiteit ik studeer en of dat misschien die Technische Universiteit Delft is. Het kost me tien Engelstalige zinnen om uit te leggen dat dit niet het geval is en dat ik studeer aan de Rotterdam University of Applied Sciences. ‘Applied Sciences’… Ja, Nederland met te veel subcategorieën in studiegradaties en de bijbehorende titulatuur, dat leg ik dan maar niet meer uit. Ik laat het voor wat het is.

Welke titel ik straks trots mag schrijven op mijn Curriculum Vitae en mijn gedigitaliseerde versie, genaamd het LinkedIn profiel? ‘B.Sc’ komt er dan voor mijn naam te staan. Een Bachelor of Science in Informatica titel die ervoor zorgt dat ik dan sinds dat moment, aangeschreven dien te worden met ‘Mevrouw’.

Nou nou, geen haan die daarnaar kraait. Op LinkedIn wordt je als vrouw in de techniek ‘even gauw’ gebombardeerd met baanaanbiedingen, stageplaatsen of dat je misschien even een beetje van je kennis wilt delen over een kop koffie. Echt? Ik scroll door de waslijst aan berichten en heb al drie weken lang niemand meer geantwoord. Moet ik ook elke keer hetzelfde verhaal houden met dat ik op dit moment gewoon helemaal geen behoefte heb aan een andere baan naast mijn studie en dat ik vooral eerst mijn studie af wil maken voordat ik ook maar enigszins geïnteresseerd ben. Spontane projecten genoeg zoals het schrijven van dit magazine.

Een goed idee zou ik het wel vinden als iedereen die LinkedIn-titulatuur doorheeft, en dan bedoel ik natuurlijk met name mijn spammers, “Hoe het eigenlijk heurt”. Het spelletje titels raden is zo makkelijk nog niet, maar is ook iets wat tegenwoordig door de vingers gezien wordt. Mensen die ouder zijn dan ik spreek ik altijd aan met ‘u’ – tenzij we, inschattend, nog geen vijf jaar verschillen. Maar die nette aanspreekvorm moet ik negen van de tien keer afleren. En dan nog verbeteren mensen me weleens drie keer omdat het er zo ingebakken zit. Anders voelen mensen zich te oud terwijl ik het gebruik met de bedoeling een signaal af te geven van respect en waardering.

De titulatuur waarmee je aanschrijft is echter nog van de oude stempel. Dat vernieuwd niet zo gauw en is nog best ouderwets. Tenzij je altijd ‘jij’ en ‘je’ accepteert in alle recruitersmailtjes. Een mail naar een advocaat zou volgens de juiste aanschrijfvorm moeten beginnen met “Weledelgestrenge heer”. Maar wie bedenkt dat nu, als er alleen maar als aanwijzing ‘mr.’ voor je naam staat op LinkedIn. Hebben deze onderwezen titels nog meer waarde of functies behalve dat ze vermeld staan op je diploma en het neerplompen op al je soorten Curriculum Vitae’s en naamsvermeldingen?

Weinigen in het buitenland die dat Hollandse stelsel begrijpen, hoe hoog je onderwezen graad nou daadwerkelijk is. Bij elke sollicitatie zal je jezelf echt keer op keer op niveau moeten bewijzen. En het heeft ook geen functie voor je paspoort want dat zou het aantal toegestane karakters al gauw overschrijden. Dus wat moeten we er functioneel mee? De adellijke titels worden in Nederland niet meer toegekend maar hier zijn genoeg onderwezen titels voor in de plaats gekomen. Hoe moeilijker je titel te behalen is, hoe hoger je salaris zal zijn. En de weg er naartoe is ook niet makkelijk. Meer mensen behalen meer en meer titels en de namen die op LinkedIn komen worden alleen maar ingewikkelder.

Moet de etiquette weer aangeleerd worden in het onderwijs? Willen we die titels niet als nietsnut op een blaadje laten staan. De aanschrijfvorm onthouden weinigen nog en de aanspreekvorm wordt al gauw gedegradeerd tot gewoon ‘jij’ en ‘je’. Maar het is ergens ook wel makkelijk. Ik zit al een tijdje op een bankje in het park voor me uit starend en m’n telefoon geopend op de LinkedIn berichten. Een bericht dat begint met ‘Hi Sander, …’. Auch, zo makkelijk een ‘copy-paste’ methode toepassen op je recruiter berichten. Als je met je spammende LinkedIn berichtje door mij straks serieus genomen wilt worden; spreek me dan tenminste aan met de juiste naam en titulatuur. Daar dient die graad nog wel voor.

 

Art · Blog · Events · Technology

Achtergrond & Sfeerverslag | Glow Eindhoven

This blog is a guestblog in Dutch to exchange ideas and expertises with my colleague writers of the minor Crossmedia Journalism at the Rotterdam University of Applied Sciences.
Use for English the Google Translate plugin in the footer of this website. Enjoy reading!

Dit moet je gezien hebben op Glow Eindhoven 2018

Afgelopen week was het weer tijd voor de 13e editie van het lichtkunstfestival Glow in Eindhoven. Bezoekers uit heel het land reizen af naar deze stad om de verschillende unieke, innovatieve, inspirerende maar ook vooral mooie kunstwerken te bekijken gemaakt door zo’n 35 lichtkunstenaars uit zowel binnen- als buitenland. Zelf heb ik ook een bezoek gebracht aan dit evenement en heb ik veel mooie dingen gezien. Maar wat zijn nou de 5 beste, mooiste of juist meest inspirerende werken die je echt gezien moet hebben?

Timon Lobeek, 17 november 2018

NR.1 Tower of Light

De Tower of Light is toch wel het hoogtepunt van de gehele route. Op de Lichttoren, de voormalige gloeilampenfabriek van Philips, wordt een magische show afgespeeld door middel van licht, geluid en schaduw. Het laat op een indrukwekkende manier zien wat allemaal gedaan kan worden met licht en de bijkomende schaduw. Persoonlijk vond ik het heel gaaf om te zien hoe er door gebruik te maken van licht en iets simpels als een gebouw een verhaal kan worden verteld en dingen heel anders kunnen worden neergezet dan ze werkelijk zijn. Zo gaf het op sommige punten in het verhaal de illusie dat het gebouw veranderde. Het draaide, opende, ging weer dicht, de muren verdwenen of deze kwamen juist als blokken op je afvliegen. Ook liep op een bepaald moment het hele gebouw vol met water en ondanks dat dit natuurlijk allemaal een projectie is voelde het toch wel erg realistisch. En juist dit vond ik erg fascinerend om te zien; hoe projectie de illusie kan wekken dat een statisch object zoals een gebouw ineens kan bewegen, verplaatsen, veranderen en deze uiteindelijk een heel verhaal verteld.

NR.2 Confluence

Op de gevel van de Catharinakerk is het project Confluence te zien. Confluence is een project dat door Glow omschreven wordt als een “originele videomapping geïnspireerd op de samenvloeiing van rivieren en beken in Nederland, zoals de Dommel in Eindhoven, die symbolisch wordt verkend door de combinatie van licht en schaduw tot vorm”. Kinetische kunst staat in dit geheel centraal en komt duidelijk naar voren. Daarnaast wordt er goed gebruik gemaakt van de totale oppervlakte van de kerk en is deze van onder tot boven verlicht wat het erg grootst en indrukwekkend maakt. Bewegende dansers helpen je als bezoeker door het verhaal heen terwijl er verschillende kleurrijke, abstracte projecties getoond worden. Deurtjes klappen open, objecten vervormen en de dansers gaan de kerk in en uit. Door de grootte van dit project in combinatie met de visueel erg aantrekkelijke projecties maakt het er zeker eentje om te bekijken.

Confluence - Bart van Overbeeke Fotografie
Bart van Overbeeke Fotografie

NR.3 TGIC

The Great Indecision Council, TGIC, is een installatie gemaakt door Romain Tardy en geeft bezoekers een weerspiegeling van onze netwerkmaatschappij door gebruik te maken van real time zoekopdrachten op Google. Deze worden omgezet naar visuele- en geluidssignalen en vertelt de bezoeker zo deze boodschap. Het is een installatie die je haast een soort hypnotiserend, angstig gevoel geeft maar ook zeker aan het denken zet. Afgezien van dit achterliggende idee is het natuurlijk ook een erg gave installatie om te bekijken. Door zijn verschillende patronen van licht in geluid die elkaar afwisselen terwijl ze in een cirkel om je heen staan, krijgt het een vrij mysterieuze sfeer wat het erg interessant maakt.

NR.4 Something Blue

Something Blue is een project dat eigenlijk niet te missen is. Zelfs als breng je geen bezoek aan Glow, maar wel aan Eindhoven, dan kom je nog in aanraking met dit project. Something Blue zijn een serie blauwe lampen die samen zorgen voor een doordringend blauw licht dat heel Eindhoven kleurt. Het licht is tot op zo’n 2 kilometer hoogte en 20 kilometer ver nog zichtbaar wat aangeeft hoe krachtig deze lampen zijn. Overal waar je loopt is de lucht blauw gekleurd wat een hele magische sfeer geeft. Eenmaal aangekomen bij het gebouw is pas echt goed te zien hoe blauw het is. Het concept is vrij simpel, maar door zijn grootte maakt het dit wel een van de mooiere projecten en is het erg indrukwekkend om te zien.

NR.5 Gibson

Gibson is een lichtinstallatie bestaande uit 20 hangende lampen. Het is geïnspireerd op het werk van J.J. Gibson die ontdekte dat waarneming meer is dan het zien van de zaken die aanwezig zijn. Waarneming zorgt voor een soort uitnodiging tot actie in de wereld waarin je je begeeft. Deze waarneming en het aanzetten tot actie is wat deze installatie laat zien. De lampen helpen niet alleen met zien in het donker maar ze kunnen zelf ook zien. Ze volgen bezoekers en scannen de omgeving. Je kunt het licht wegtikken, ermee spelen of juist vermijden. Wanneer ze jou als bezoeker zien veranderen ze van vorm en komt er een soort bloemachtig patroon op de grond om je heen. De combinatie van deze lampen, het geluid en de diepgaandere boodschap maakt het tot een erg interessante installatie.

Gibson - Bart van Overbeeke fotografie
Bart van Overbeeke fotografie

Tijdens Glow Eindhoven zijn er nog zo’n 30 andere projecten te zien die ook allemaal erg mooi zijn om te zien, maar deze 5 springen er voor mij toch wel echt uit. Juist de combinatie van licht, geluid en eventuele achterliggende boodschappen maakte dat ik dit de 5 interessantste werken vond om te zien. Glow Eindhoven duurt nog tot 17 november dus mocht je nog tijd hebben is het zeker de moeite waard om een bezoekje te brengen.

Blog

Profiel | Alexander Pechtold

This blog is a guestblog in Dutch to exchange ideas and expertises with my colleague writers of the minor Crossmedia Journalism at the Rotterdam University of Applied Sciences.
Use for English the Google Translate plugin in the footer of this website. Enjoy reading!

Babette Sutter, 17 november 2018

Afgelopen zaterdag, 6 oktober 2018, heeft Pechtold zijn aftreden als fractievoorzitter van D66 bekendgemaakt. Pechtold had altijd een goed imago in de politiek, tot er een tijd geleden allemaal verhalen naar buiten kwamen over zijn privéleven. Tijd voor een kijkje in zijn leven en politieke carrière.

Privé:

Alexander Pechtold is geboren op 16 december 1965 te Delft.

Pechtold begon als student rechten aan de Universiteit Leiden. Hij heeft deze studie niet afgemaakt, maar is gewisseld naar en afgestudeerd in kunstgeschiedenis en archeologie. Na zijn afstuderen is hij een aantal jaar veilingmeester geweest in Den haag, wat natuurlijk goed aansloot bij zijn studie.

Pechtold woonde met zijn vrouw, twee kinderen en hun kat Lieffie in Wageningen. Inmiddels zijn de twee gescheiden. In zijn vrije tijd trekt hij graag met een bijl het bos in om hout te hakken. ”Heel ontspannen. Het praat ook niet terug, dat hout.” Zegt hij in een interview met Eigen Huis en Tuin.

Hij is dol op katten en heeft een hele muur vol met kattenkunst, allemaal vernoemd naar politici.

In december 2016 bracht Pechtold zijn boek uit, genaamd “Optimist in de Politiek”. Volgens de achterflap gaat het over zijn achtergrond, zijn jeugd en zijn opvoeding. Ook schrijft hij voer zijn ideeën voor de toekomst van de Nederlandse samenleving.

Hij bracht in 2012 al eerder een boek uit: “Henk, Ingrid en Alexander” waarin hij met PVV-kiezers in gesprek gaat.

Politieke loopbaan:

In 1994 werd Pechtold raadslid van D66 in Leiden, de partij waar hij sinds 1989 al lid van was. Drie jaar later, in 1997, werd hij wethouder.

In 2003 werd hij ook burgemeester van Wageningen, waar hij tot op heden woont.

In 2005 werd Pechtold benoemd tot minister van koninkrijksrelaties en bestuurlijke vernieuwing. In 2006, een jaar later, volgde Pechtold Thom de Graaf op als fractievoorzitter en partijleider, wat hij tot deze maand is geweest, bijna 12,5 jaar.

Toen hij net begon kreeg D66 een flinke nederlaag te verduren tijdens de verkiezingen, die hen maar drie zetels opleverde. In de jaren dat Pechtold aan het hoofd heeft gestaan van de partij is deze flink gegroeid. De verkiezingen van 2017 hebben D66 maar liefst 19 zetels opgeleverd: een winst van 7 zetels.

In 2013 was Pechtold bijna burgemeester van Utrecht geweest, aldus hemzelf in een interview met Vrij Nederland. Dit is niet doorgegaan, mede omdat zijn partijgenoten het niet zagen zitten. “Je partij heeft je nodig” waren de woorden die tegen hem werden gezegd.

Schandalen:

Afgelopen jaar was er veel kritiek op Pechtold. Volgens Trouw had hij een appartement in Scheveningen gekregen van een ex-diplomaat uit Canada, maar dit niet gemeld in het geschenkenregister van de Tweede Kamer (Markus, 2018). De waarde van dit appartement bleek maar liefst € 135.000 te zijn. Corruptie was niet te bewijzen, maar dit riep wel verdenkingen op.

Na zijn scheiding kreeg Pechtold een relatie met D66-raadslid Anne Lok. Toen dit uitging, kwam zij met allerlei sappige verhalen over hun relatie. Hij zou haar hebben gedwongen een abortus te plegen. Zelf ontkent hij dit met klem en zegt zich totaal niet in het beeld wat zij van hem heeft geschetst te herkennen, volgens Hart van Nederland.

Aftreden:

Zaterdag 6 oktober heeft Pechtold bekend gemaakt dat hij aftreedt als partijleider van D66. Voor de meesten kwam dit niet als een grote verrassing, er werd al langer over gespeculeerd. Volgens Pechtold zelf speelden de berichten over zijn affaire geen rol bij zijn aftreden. Mark Rutte noemt het vertrek van Pechtold “een groot verlies voor zijn partij en voor de Nederlandse politiek.”.

Art · Blog · Events

Achtergrond & Sfeerverslag | Kinetische kunst viert 100 jaar

This blog is a guestblog in Dutch to exchange ideas and expertises with my colleague writers of the minor Crossmedia Journalism at the Rotterdam University of Applied Sciences.
Use for English the Google Translate plugin in the footer of this website. Enjoy reading!

Kinetische kunst viert 100 jaar

Kinetische kunst is een unieke kunstvorm, omdat bij deze kunststroom beweging centraal staat. Terwijl je naar meeste kunstmusea gaat en naar een beeld of schilderij staart, is kinetische kunst een andere ervaring omdat het meer interactief is. Dit jaar viert kinetische kunst 100 jaar en om dat te vieren is er vanaf 22 september 2018 tot en met 20 januari 2019 in de Kunsthal Rotterdam de tentoonstelling ‘Actie <-> Reactie’ te vinden van deze kunststroom.

Natisha Engel | 12 november 2018

Met de naam ‘Actie <-> Reactie’ wil Kunsthal Rotterdam het duidelijk maken dat de bezoekers tijdens deze tentoonstelling niet alleen kunnen zien hoe bepaalde kunstwerken in beweging komen, maar dat ze ook mee kunnen doen met sommige stukken. De expositie bevat ongeveer 80 kunstwerken van verschillende artiesten. De expositie is verdeeld in twaalf thema’s, waarin verschillende aspecten van waarneming en ervaring naar voren komen. Licht, beweging, ritme, structuur, vibratie, ruimte, radiatie, immaterialiteit en draaiing zijn allemaal verschillende onderwerpen die tevoorschijn komen tijdens deze tentoonstelling. De kunstwerken zijn bestemd om verschillende zintuigen te prikkelen en door participatie het een unieke ervaring te maken voor de bezoekers.

Geschiedenis

De kinetische kunstbeweging begon vanaf de 20e eeuw. Maar pas na de Tweede Wereldoorlog is kinetische kunst een belangrijk onderdeel geworden van de kunstwereld. Kunst werd op dat moment minder materialistisch en iets werd pas kunst beschouwd als de toeschouwer dat waarneemt of ervaart. Dankzij de tentoonstelling ‘Le Mouvement’ die in Parijs in 1955 heeft plaatsgevonden, ontwikkelde kinetische kunst verder. In de tentoonstelling van Kunsthal Rotterdam worden er zowel oude als nieuwere kunstwerken gedemonstreerd.

Highlights

Adilon, B. (z.d.) Jesús Rafael Soto, Pénétrable de Lyon, 1988, collectie Musée d’Art.

Aan het begin van de ‘Actie <-> Reactie’ tentoonstelling word je gelijk tot actie gezet. Het kunstwerk ‘Pénétrable de Lyon’ van Jesús Rafael Soto trekt gelijk je aandacht. Dit kunstwerk is een oranje gordijn van buizen waar je doorheen kan lopen. Terwijl je doorheen loopt, voel je alsof je de normale wereld verlaat en een nieuwe binnenstapt. Om je heen vind je verschillende kunstwerken die gelijk je aandacht trekken en weet je als bezoeker niet waar je als eerst heen moet. Bij elk kunstwerk voelt elk bezoeker zich verbonden met het kunstwerk op een of ander manier, omdat elke toeschouwer elk kunstwerk anders ervaart.

Wat ik ook erg bijzonder vond tijdens mijn bezoek, was de ‘Blaues Segel’ van Hans Haacke. Dit kunstwerk is eigenlijk een blauw kleed dat in beweging wordt gebracht door een fan die eronder aanstaat.

Neeb, W. (z.d.) Hans Haacke, Blaues Segel, 1964-1965, Collectie FRAC Grand Large – Hauts-de-France, Duinkerke.
Neeb, W. (z.d.) Hans Haacke, Blaues Segel, 1964-1965, Collectie FRAC Grand Large – Hauts-de-France, Duinkerke.

Hierdoor maakt het kleed de bewegingen van golven na. Dit stuk was voor mij een highlight van de expositie, omdat het eigenlijk heel simpel is en dit kunstwerk niet veel componenten heeft. Maar door de beweging van golven die Hans had weten te creëren, laat de artiest duidelijk het concept van ‘less is more’ zien.

‘Le Prisme’ van Nicolas Schöffer heeft beweging op een ander manier aangepakt. De kunstenaar debuteerde dit stuk in 1965 voor het eerst en verschijnt opnieuw tijdens de tentoonstelling.

De Kunstmeisjes (z.d.) Nicolas Schöffer, ‘Le Prisme’, 1965, Collectie Éléonore Lavandyra Schöffer, Parijs
De Kunstmeisjes (z.d.) Nicolas Schöffer, ‘Le Prisme’, 1965, Collectie Éléonore Lavandyra Schöffer, Parijs

Het werk van Schöffer trekt gelijk je aandacht door de verschillende lichten die er aanwezig zijn. Hij heeft een prisma gemaakt door spiegels in een driehoek te plaatsen en te experimenteren met laser- en lichteffecten. Dit kunstwerk brengt beweging in het licht door je zintuigen van zien aan te tasten en blijf je automatisch een tijdje betoverend naar het werk staren.

Tijdens de tentoonstelling zijn er genoeg kunstwerken die de aandacht van de toeschouwers trekken. Tijdens het bezoeken van de expositie is het belangrijk voor de bezoekers om hun tijd te nemen en elk stuk te appreciëren. Het is makkelijk om je overweldigd te voelen omdat er zoveel om je heen gebeurt. Maar er is geen tijdslimiet of haast bij het bezoeken van deze tentoonstelling. Voor mij was deze expositie echt wat anders dan normaal en hopelijk heb ik jou nieuwsgierig en enthousiast gemaakt om deze kunstroom een kans te geven met de foto’s en de hierboven beschreven highlights.

Blog · Events · Music

Recensie | Musical The Lion King terecht al meer dan twee jaar kippenvelbezorger

This blog is a guestblog in Dutch to exchange ideas and expertises with my colleague writers of the minor Crossmedia Journalism at the Rotterdam University of Applied Sciences.
Use for English the Google Translate plugin in the footer of this website. Enjoy reading!

Musical The Lion King terecht al meer dan twee jaar kippenvelbezorger

De Disneymusical The Lion king: ook wel de koning der musicals, zoals gepresenteerd door Stage Entertainment. En terecht, want na de première op 30 oktober 2016 in het AFAS Circustheater in Scheveningen staat deze musical nog steeds als een huis. Het prachtige en snel wisselende decor, de adembenemende kostuums en de zuivere samenzang bezorgen drie uur lang kippenvel bij het publiek.

Jill de Jong | 7 november 2018

The Lion King | Foto © Deen van Meer
The Lion King | Foto © Deen van Meer

De aftrap van de musical is al indrukwekkend. Vanuit meerdere kanten in de zaal betreden dansers en beesten, zoals reusachtige giraffen- en olifantenkostuums het podium. Vanaf dat moment waan je je in Afrika en de productie zorgt ervoor dat je dit gevoel tot het einde vast houdt.

Muziek van Tim Rice en Elton John worden wederom ter horen gebracht en karakters als Nala, Simba, Timon en Pumbaa nemen het publiek weer mee door een junglereis van emoties. De reis begint bij de geboorte van Simba. De Jonge Simba vlucht nadat hij gelooft dat hij de oorzaak is van het overlijden van zijn vader Mufasa (David Concalves). Hoewel Simba de troon van zijn vader zou overnemen, wordt dit nu gedaan door de broer van Mufasa, de slechterik Scar (Jorrit Ruijs). Het publiek ziet hoe Simba (Naidjim Severina) opgroeit in het gezelschap van Timon (Steve Beirnaert) en Pumbaa (Mike Wauters) en van hen de wijsheid ‘Hakuna Matata’ als levensmotto overneemt. Na enkele tijd loopt Simba Nala (Gaia Aikman) weer tegen het lijf, die dacht dat Simba dood was. De liefde bloeit op en samen veroveren ze de troon van zijn slechte oom Scar terug.

De musical The Lion King is in Nederland al eerder op de planken geweest tussen 2004 en 2006. Toch lijkt deze versie een modern tintje te hebben gekregen. Vooral de rol van vogel Zazu (Barry Beijer) draagt hier op een grappige manier aan bij door bijvoorbeeld het zingen van het Disneynummer Frozen of het uit zijn rol stappen om zich te realiseren dat de theaterdoeken lijken op Hemagordijnen.

Helaas kondigt Stage Entertainment aan dat er volgend jaar een einde komt aan dit spektakel. De laatste voorstelling van The Lion King wordt gespeeld op zondag 21 juli 2019. Jong, oud, musical- en Disneyliefhebber of niet, hier wil je bij zijn geweest. Dus voor wie de musical nog niet heeft gezien: komt dat zien!

Music · YouTube

YouTube | Celtic Woman – My Heart Will Go On

This video in the series of ‘1 Mic 1 Take’ is amazing. It combines beautifully three different voices of the partly current and partly former Celtic Woman formation. Susan McFadden is a former team member. Máiréad Carlin, Éabha McMahon and the violinist Tara McNeill are forming together with newest member Megan Walsh the current Celtic Woman group.

This song is a cover of the original ‘My Heart Will Go On’ sung by Celine Dion for the film Titanic in 1997. And I find  this performance beautiful because it has by combining three voices and a violin its own character.

The YouTube description

‘My Heart will Go on – 1 Mic 1 Take’ | 32.691 Views | 572 Likes | 7 Dislikes

 

Celtic Woman Official
Published on 26 Apr 2017

 

This song, from our new Voices of Angels album, is fast becoming a fan favourite on our current tour and is such a pleasure to perform. Enjoy this unique version that we recorded earlier this year at the renowned Capitol Studios. Celtic Woman Website

 

Music: CelticWomanVEVO
Catergory: Music

What do you think of this cover of Celine Dion’s ‘My Heart Will Go On’?

Enjoy listening!

Greetings by Sophie

Blog · Health · Technology

Life of an IT student | September 2018

Hello readers,

Before the astrological summer ends, the time of studying or back to work – or both – has started again. New challenges ahead and a new full 10-month journey of duties in study and the challenges in your life to keep things rolling. Oke maybe I sound a bit cryptographic right now, maybe duties isn’t the best word or at least it is not the only important word in this yearly 10-month life journey. You feel you have a duty because you have goals you want to reach, achieve and want to try. Challenge accepted!

The start of the month

September started for me as usual. The first lessons of the study year of a new challenge part in study. The minor Crossmedia Journalism. What has that to do with you as a software engineering student? 

Desire for Crosstech Communicating

You might think. Well, I love to talk, I love to write, I love to inspire people and I love to explain digital stuff. Digital stuff is a broad term but so are my interests. Explaining software or how to use it more efficient. Explaining social media, the know-how behind it, the effects, the different way of using for different purposes. But also closing the gap between the developer and the other creative with a digital product idea. Or between the developer and the end-user. Closing the gap by being the bridge where it’s needed for more happiness between all the people involved and more efficiency in how you spent the time of your life (of which most is work). How shall I call this then…?

Maybe I just have a desire for crosstech communicating <- I just brought that up, no idea if the term exists and otherwise it exists now. With the goal of making lives piece by piece more efficient, healthy with enough amount of rest and happier and thriving because of the efficiency without losing the main focus on quality. Good quality takes time, good performing takes enough peaceful mind and rest too.

Follow up start of the month

The minor started with a nice introduction of theory and challenging thoughts about (digital) communication nowadays and some good examples of magazines, newspapers and crossmedia concepting brands. Very inspiring! A month in my life is rarely without visiting an inspiring talk about life, business, how to’s or just do something!

#Girlboss talk Ellen Hoog

This month I went to the #Girlboss talk from the hockey legend Ellen Hoog. Such an inspiring woman and so nice to have met her in real life! Her books with recipes about good food and exercises to live a sportive active life are one of my favorites and good-accessible to bake e.g. Healthy waffles and do some core exercises or make some energizing smoothies. And her way of doing business, her mentality of just doing and trying and figuring it out but never quit or step back because of fears. No her mentality lesson – which you also need in topsport – is: challenge accepted = challenge completed and hopefully with a winning mood and result!

Halfway the month I stumbled into a new nice challenge of which I had doubts if I had enough time besides studying to make the full commitment. After a couple of days, a meeting with encouraging and inspiring moments and a bit of luck or coincidence, I accepted the challenge: writing for a magazine!

My mind was jumping my heart was bouncing and I just sat still in the meeting with a look of being flabbergasted! Time for ideas, time for connecting the team to work as a team together and time to seriously face reality too: the printing deadline was already in four weeks! F o u r weeks! A new magazine, no format nor brand nor style nor example of previous editions yet. Just from scratch!

So this process started at the end of September and a few challenges for October were already set in the calendar. In my Life as an IT student | October blog edition will this story continue. For now this is a challenge in progress! And what a unique and amazing one!

Did you encounter a challenge in the month of September?

Greetings by Sophie

Culture · Events · Pinterest

Halloween 2018

Halloween is celebrated tonight and is an annual holiday with its origin in the ancient Celtic festival of Samhain. The festival where people would light bonfires and wear costumes to chase away ghosts. Back in the time of the Celts it was celebrated on the 1st of November. Nowadays, since the eighth century, the 1st of November is All Saints Day. Introduced by Pope Gregory III.

A couple of inspirational ideas how to dress up for a festivity, what to have for foods and drinks or watch a film or series.

Pinterest

The Pinterest Halloween inspiration boards:

From Sophie’s Blog: (section Halloween)

From Sophie herself (too):

Netflix Films – Family Friendly:

  • A Witches’ Ball (2017)
  • All Hallow’s Eve (2016)
  • Casper (1995)
  • Ghost Patrol (2016)
  • Hotel Transylvania (2012)

Netflix films:

  • Errementari (2018)
  • Friday the 13th (2009)
  • Malevolent (2018)
  • Scary Movie (2000)
  • The Cabin in the Woods (2012)
  • The Haunting of Helena (2012)

Netflix series – Family Friendly:

  • Creeped Out (2017 – 1 season)
  • Goosebumps (1995 – 1 season)
  • The Worst Witch (2017 – 2 seasons)

Netflix series:

  • Chilling Adventure’s of Sabrina (2018 – 1 part)
  • Haunted (2018 – 1 season)
  • Scream (2015 – 2 seasons)
  • The Haunting of Hill House (2018 – 1 season)

Do you celebrate Halloween?

Greetings by Sophie

Films

Mile 22 (2018)

Filmposter - Mile 22 - 2018
Copyright impawards.com

In my view…

This film is about intelligence services, politics, attacks and attempts of attacking and it is quite realistic. Well it seems realistic from a citizen point of view. A life at an embassy in a foreign country and what if a war – be it partially digital – is going on and you seek safety at an embassy. Those questions pop up when you are watching the film. Because the story is about a group of agents who are formed together as a special unit with a special mission to get another special agent out of his – for the agents a foreign – country. The story-line is very complex, it doesn’t look like it at the beginning but every little aspect plays a role which gets clear in the last five minutes of the film.

The first part of the film is well thought-through, every character get its form and there is a lot of violence. Now and then good combat and towards the end of the film it is too much and too quick, no slow-motions in combat and too quick play. Especially the plot which is told in just five minutes. And then you realise the beginning was a start of flashback storytelling. It was not that clear to me in the first part of the film.

The main character, a genius agent named Silva, is played by Mark Wahlberg. He plays a very good role of this high energetic, now and then aggressive and quiet, character. There is rarely a dull moment in the film but the actions are a bit too quick. And how the character named Silva is in the end is like…too easy or is it because he is a highly intelligent person and was one of the most intelligent characters in the film plot? The rest of the characters are not so in-depth explained.

Trailer:

In my reviews I am writing in descriptive facts and if the story was clear.. Not telling about the story itself too much – never do in my film reviews – you have to see the film yourself and make your own opinion. I hope you like the film.

Film Facts:

Continue reading “Mile 22 (2018)”